Storythai

เลขา คือ คนที่ทำได้ทุกอย่าง(จริงๆ)

เมื่อวานไปรับน้องกลับจากปาย
แหม... ปายอ่ะ เป็นที่ที่คิดอยากจะไปมานานมากแล้ว
เสียใจนะเนี่ย ถ้ามีเงินก็ตามไปดูละ

แต่จะว่าไป น้องก็คงบอกว่าเมิงไม่ต้องตามมาหลอกหลอนเลยนะ
ฮ่าๆๆๆๆ

ความจริงออกแนวไปรับหญิงมากกว่าแหละ
เพราะรู้สึกว่าจะไม่ได้คุยกับกอล์ฟไมค์เลย

ก็ไปกันแบบเงียบๆ เนาะแก๊งสเตอร์
เพราะถึงแม้จะไม่มีคน แต่ก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งกับน้องเลย
ที่สำคัญ ไม่ได้มองเลยด้วยซ้ำ
อารมณ์ว่า เดินนำหน้าแล้วก็เปิดประตูให้ แถมยังพาข้ามถนนอีกแหน่ะ
พอเห็นกอล์ฟเข็นรถเข็นไป พอถึงถนนก็ชะงัก แท๊กซี่วิ่งมาอย่างเร็ว
ก็เลยวิ่งไปดักหน้าน้อง เพื่อจะเดินนำ
ถ้าเกิดว่าจะชนก็ชนชั้นก่อนละกัน พลีชีพให้ ฮ่าๆๆๆๆ

พี่มี่มาเล่าให้ฟังทีหลังว่าไมค์กันรถให้ด้วยนะ
อ๊ะ ไม่ได้หรอก สุดหล่อของเราสุภาพบุรุษอยู่แล้ว
ขนาดจะเข้าลิฟท์ยังเอามือกันให้เลยนี่เนาะ

พอถึงรถก็ช่วยขนของ แต่ว่าทีฮา และรู้สึกอับปรีย์ตัวเองที่สุด
ก็คือ ไปช่วยยกแล้วกระเป๋ามันหนักมาก
ไอ้เราก็ตามประสาผู้หญิงโฉด ก็เลยหลุดปากออกมาว่า "หนักชิบหาย"
แต่เมื่อพูด ยย.. จบ ก็ เอิ๊กกกกก...
ไมค์มายืนอยู่ข้างๆ แล้วเอากระเป๋าใบเล็กมาวาง
โอยยยยย... ผิดพลาดอย่างรุนแรง
ก็เลยขำๆ กลบเกลื่อนไป แล้วก็ไม่กล้ามองหน้าน้อง
แต่เอาเหอะ ไมค์คงรู้อยู่แล้วแหละว่าอีป้านี่มันตลาด ก๊ากกกก...

เฮ้อ... กรู ไม่ได้มีภาพพจน์ของหญิงสาวในสายตาน้องเลยว่ะ
กี่ทีกี่ทีก็แสดงความแมนออกไปทุกที
มันติดเป็นนิสัยไปแล้ว ก็เจือกเกิดมาตัวใหญ่นี่หว่า

อ่อ แต่ชอบตอนที่ช่วยกันเปิดประตูสนามบินให้น้อง
เห็นกอล์ฟไมค์หันไปยิ้มแล้วก็พยักหน้าขอบคุณทุกคน
ปลาบปลื้มอ่ะ
คือ ก็นะ.. ไอ้เราอ่ะ มันชิลแล้ว ไม่ว่าน้องจะมารูปแบบไหนก็ชิล
จะอารมณ์ไม่ดี ไม่อยากยิ้ม ไม่อยากทัก ก็จะเข้าใจ
แต่ก็อยากให้น้องดีกับคนอื่นๆ เพราะเค้าก็อุตส่าห์มา
ทั้งๆที่รู้ว่ามาก็แค่ได้มองเท่านั้นเอง
ดีใจอ่ะ ที่น้องก็แสดงความขอบคุณออกมา

ยังไงก็ ขอบคุณทุกคน สำหรับความเข้าใจนะคับ
ขอบคุณโปสการ์ดสวยๆจากปายด้วยนะจ๊ะ

แล้วก็ขอบคุณความน่ารักที่เป็นกำลังใจยามท้อแท้เสมอ